Ó Nei nei nei, það var í myndbandi með Madonnu, The power of goodbye, ... hann birtist kannski í 30 sekúndur í heildina, aldrei meira en 6-7 sek. í einu og hún mundi það. Ótrúleg.
Þetta var skemmtilegur tími en svo skildu leiðir. Hann flutti til Ameríku til að meikaða og ég varð eftir í Evrópu, fylgdist með frægðarsól hans rísa úr fjarlægð. Við höldum enn sambandi, notum bara Skype-ið og MSN.
there is no greater power than the power of goodbye
Ó Nei nei nei, það var í myndbandi með Madonnu, The power of goodbye, ... hann birtist kannski í 30 sekúndur í heildina, aldrei meira en 6-7 sek. í einu og hún mundi það. Ótrúleg.
Þetta var skemmtilegur tími en svo skildu leiðir. Hann flutti til Ameríku til að meikaða og ég varð eftir í Evrópu, fylgdist með frægðarsól hans rísa úr fjarlægð. Við höldum enn sambandi, notum bara Skype-ið og MSN.
Ha? Vann ég? Ég átti sko ekki von á'essu!
Netpróf 6.03
but remeber it was me and you
Peningar
And I did it again
The Judges will decide - The winner takes it all
EMF - Epsom Mad Funkers (eða hvað annað sem þér dettur í hug: Every Mother's Favourite, Eat My Fetus, English Mother Fuckers, Ecstasy Mother Fuckers, Ei Mig Færðu, Ef Mold Fýkur o.s.frv.)
OMD - Orchestral manoeuvres in the dark
Þetta var ekki erfitt,
en skemmtilegt.
Mér finnst OMD best.
Algerlega fáránlegt nafn á hljómsveit
en mjög kúl.
The Subject of Language
Gaman að sjá að það er fólk sem deilir þessum málfræðiáhuga með mér. Bara síðast í morgun ræddi ég áhuga minn á að fara í framhaldsnám í málvísindum til útlanda, jafnvel til Hafnar líkt og forfeður okkar gerðu á 19.öld til að ná sér í æðri menntun, auðga andann og nema hina flóknu list öldrykkju.
Málfræði
follow me, don't follow me
Tölvuvirkni virkar
Sunnudagsmorgunn
Að frúka
Iceblue - HöVi
Blue Eyes Íslands kallar sig að sjálf sögðu Ice blue. Hann er ávallt tilbúinn að koma fram fyrir fólk, nánast hvar og hvenær sem er. Hvað þarf ég að gera til að hitta hann? Þennan ótrúlega performer, svo lipran með míkófóninn. Ég dái hann.
Skammstafanir
Elskuhugarnir allir
| 0 | 0% |
| 1-4 | 29% |
| 5-13 | 14% |
| 14-19 | 0% |
| 20-31 | 29% |
| 32-37 | 0% |
| 38-45 | 14% |
| > 45 | 14% |
Hvað meinarðu?
Ítölsk tónlist
Pimpinn minn
Endursögn
Ég trúlofaðist í júní eða júlí 1995. Ég var ástfangin upp fyrir haus en á leið til Ítalíu. Með uppsetningu hringa vildum við segja að þrátt fyrir þennan tímabundna aðskilnað ætluðum við alltaf að vera saman. Ég batt enda á allt saman í mars ári seinna. Ég var rétt 19 ára, í útlöndum, hafði eignast helling af ótrúlega skemmtilegum vinum og mér fannst það að eiga kærasta heima á Íslandi bara hefta mig. En Denis var ástæðan ... svona eftirá að hyggja.
Við Denis vorum dásamleg saman. Þá meina ég við vorum svo skemmtileg saman. Ánægð með lífið og tilveruna, frjáls og óháð ... og algjörir bullurassar, ég veit ekki hvort okkar var verra. En við vorum líka skotin hvort í öðru ... svo fór ég heim í maí. Ég skildi við hann á flugvellinum. Skildi eftir í brjóstvasanum á skyrtunni hans mynd af mér og miða sem á stóð „þetta er handa þér en það er ekki auðvelt að segja það sem ég get ekki sagt en þú munt ávalt eiga stað í hjarta mínu”. (kommon ég var 19 og vonlaus rómantíker). Ég grét alla leið til Lundúna.
Ári seinna fór ég út í heimsókn og í fyrstu var allt eins og það átti að vera, svo líkt og þruma úr heiðskýru lofti hætti Nene að tala við mig, hann snéri uppá sig og var einfaldlega leiðinlegur við mig. Ég auðvitað skildi ekki neitt í neinu, varð bara sár og fór heim í hálfgerðri ástarsorg. Ég hef enn ekki fengið skýringu ...
Ég fór sem Erasmus-nemi til Bologna 1999. Áður en ég fór til Bologna tók ég stutt stopp í Conegliano. Mistök. Ég hitti Denis, sem var svo ljúfsárt. Hann var komin með nýja. Þau keyrðu mig á lestarstöðina, við fengum okkur kaffi og ég beit á jaxlinn. Náði tæplega að halda andlitinu þar til lestin var lögð af stað. Tárin flæddu.
Ég fór til Rómar sumarið 2004. Skellti mér til Pieve að heimsækja Federicu en hitti Denis í leiðinni (dýralæknirinn kom um daginn að kíkja á einhverja belju (...) og kíkti á Gerði í leiðinni). It was nice, surreal but nice. Hittumst í klukkutíma. Hann var enn með myndina og miðann í veskinu sínu. Þegar við kvöddumst leit Nene í augu mín og sagði „láttu heyra í þér”. Hann settist uppí BMW-inn sinn og keyrði í burtu. Ég settist inn í bíl hjá Federicu og byrjaði að brynna músum.
Við hittumst ekki meira. Töluðumst við í síma tvisvar sinnum og skiptumst á nokkrum sms-um. Ég sagði við hann „Denis, í hvert sinn sem ég sé þig enda ég í tárum.” Hann svaraði því til að hann vissi það og ekki orð meir. Ég hafði ætlað til Pieve aftur til að hitta hann þar til á þessum tímapunkti. Ég fór ekki.
Mánuði seinna fékk ég skilaboð frá honum. „Veistu ljósið mitt ... það var virkileg synd að við skyldum ekki hafa hist ... kannski er það betra svona ... þrátt fyrir að undir niðri er ég ekki alveg sannfærður ...” (sai stellina, é stato un proprio peccato non esserci visti ... ma forse é meglio cosí ... anche se sotto sotto non é ne sia proprio sicuro ...)
Þynnka?
Brúðkaupsafmæli
here we go to the temple of consumption
Johan Renck fæddist í Svíþjóð 1966. Hann er ljósmyndari, málari, vinnur við leikhús, leikstýrir myndböndum. Hann er einfaldlega alheimstöffari.
Það sem gerir hann að mesta gæjanum ever eru tónlistarmyndböndin sem hann hefur gert. Trippin með Robbie, She's Madonna með Robbie, Hung up með Madonnu, Nothing really matters með Madonnu, Love at first sight með Kylie Minogue, eitthvað drasl með Cardigans, Beyoncé, Chris Cornell og einhverjum fleiri minni nöfnum sem tekur ekki að telja upp hér ;o)
Johan hefur líka gert auglýsingar fyrir H&M, Nike, Sagem, Ikea, Peugeot. Alheimstöffari.
En ... Johan á sér alterego. Hann er StakkaBo. Þegar hann er StakkaBo er hann ekki bara alheimstöffari, heldur líka hljómsveitargæji og óboj óboj, do they turn me on! Ég meina, hver man ekki eftir lagi dagsins, Here we go agian? Nei, ekki here I go again on my own með Whitesnake. Here WE go again með StakkaBo.
Gleðilega þjóðhátíð
Ég eyði þjóðhátíðardeginum að sjálfsögðu á Selfossi. Hér er ég í góðu yfirlæti hjá ömmu og afa, fæ skyr frá Mjólkurbúi Flóamanna að borða og drekk kaffi á pallinum í sólinni. Köngulærnar una sér vel í þessu veðri, eins og ég. Það er bjart en ekki of heitt, eitthvað í kringum 15 stig. Fánar blakta við hún í flestum görðum sem hafa fánastöng. Þó ekki við Ártún 2.
Dagskrá dagsins er með hefðbundnu sniði. Hestbak, löggan og slökkviliðið sýna bílana sína, reipitog og koddaslagur í sundlauginni, ungmennafélagskaffi, hátíðarmessa, skrúðganga (sem reyndar fer nýja leið þetta árið sökum hörmulegra aðgerða í miðbænum) og hátíðardagskrá í íþróttahúsinu þar sem verður fjallkona og fánahylling, að venju. Svo verður ball í kvöld. Ætli lögin Rabbabara-Rúna og Hæ hó jibbí jeijj verði sungin?
Lifið heil!
Væntingar
Stjörnuspáin mín fyrir daginn frá Jonathan:
"Blessed are they who have no expectations for they shall not be disappointed." But then, nor shall they get excited very often. Expectations can, it's true, get us into trouble. They can wind us up and colour our judgement to the point where we reject a reality for no other reason than that. It does not fit our fantasy. Yet, every so often, if only by fluke, an expectation is met. And, oh, what rare and wondrous joy! Not all your expectations will be met this weekend. But one will!Excessive excitement
Hann er í alvörunni alger töffaranagli sem kallar ekki allt móðursystur sína þó svo að útlitið gefi til kynna að hann sé góður strákur.
Þegar ég hitti hann fyrst var sem mér væri þrykkt í gólfið. Ég var orðlaus og þið sem þekkið mig vitið að ég verð það sjaldan. Kemur bara fyrir þegar ég er nálægt gæja sem mér líst vel á. Ég kom ekki upp orði, stóð bara sem dáleidd. Þarna var hann kominn, gæjinn drauma minna.
Meðalmaður á hæð og meðalmaður á herðakamb. Jarphærður, freknóttur og með fallegar hendur. Köld, grá augun stungu sér inn í innstu sálarkytrur mínar og ég missti andann augnablik. Hvar hafði hann verið allt mitt líf þessi töffari sem bauð ekki góðan dag heldur rumdi eitthvað óskiljanlegt grimmur á svip. Ég fékk skjálfta í hnén. Var þetta draumur? Gat þetta verið? Var ég excessively excited að hitta hann? Ég reyndi eins og ég gat að halda kúlinu, láta hann ekki sjá hvað nærvera hans kom mér í mikið uppnám.
Einn tveir. Kartan er dul. Segir fátt og enn minna meikar sens. Hún dvelur löngum stundum í skugganum að þrykkja bassann ... eða bara hvað sem er nálægt þá stundina.
Something - lagið okkar - lag dagsins.
Njóttu þess beibí,
hönkið mitt!
Reglur í maraþoni
- Einungis eru leyfð 3 netpróf á mánuði. Undanteknar eru frá þessu færslur sem fjalla um netpróf eða niðurtsöður þeirra.
- Einungis eru leyfð 2 mynbönd frá youtube.com á viku nema um sé að ræða myndbönd sem Nornin hefur sjálf gert.
- Hver færsla verður að telja í það minnsta 103 bókstafi eða tölustafi. Bil á milli orða og greinamerki teljast ekki með.
Netpróf nr.1
Incomplet
Empty spaces fill me up with holes
Distant faces with no place left to go
Without you within me I can’t find no rest
Where I’m going is anybody’s guess
Þar sem ég stóð við eldhúsvaskinn og gekk frá eftir baksturinn fóru tárin að renna. Eins og venjulega var ég að hlusta á Backstreet boys við eldhúsverkin. Allt í einu fyltust augun tárum og ég sá ekki lengur þvottabustann og óhreint leirtauið í vaskinum.
I’ve tried to go on like I never knew you
I’m awake but my world is half asleep
I pray for this heart to be unbroken
But without you all I’m going to be is incomplete
Hvað á stúlka til bragðs að taka þegar allir drengirnir hennar eru flognir burt, farnir sinn veg,? Mér féllust hendur, ég lagði frá mér bustann, tók svuntuhornið og þurrkaði mér um augun. Ég verð að vera sterk, hugsaði ég með mér.
Voices tell me
I should carry on
But I am swimming
in an ocean all alone
Baby, my baby
It’s written on your face
You still wonder
if we made a big mistake
Minningarnar streymdu fram. Við höfum gengið í gegnum svo margt saman, strákarnir og ég. Muniði hvað þið hjálpuðuð mér þegar heimþrá sótti að mér þegar ég var á Ítalíu? Mannstu A.J., þegar þú fórt í meðferðina og við komum í heimsókn? Brian, hvað það var dásamlegt að gleðjast með þér þegar Brady fæddist. Þegar ég fór í MRI í fyrsta skipti. Ég hefði sko ekki getað það án ykkar.
I’ve tried to go on like I never knew you
I’m awake but my world is half asleep
I pray for this heart to be unbroken
But without you all I’m going to be is incomplete
En við höfum alltaf minningarnar, er það ekki strákar? Getum hlýjað okkur við þær í ellinni. Svo á ég líka alla diskana sem þið hafið gefið út, já, líka Jesús-diskinn þinn Brian! Og öll myndböndin á DVD, líka þessi nýju. Vantar bara eitt, Drowning. En ég horfi þá bara á það á youtube.com
I don’t mean to drag it on,
but I can’t seem to let you go I
don’t wanna make you face this world alone
I wanna let you go (alone)
I’ll try to go on like I never knew you
I’m awake but my world is half asleep
I pray for this heart to be unbroken
But without you all I’m going to be is incomplete
Green Day - Give me Novacaine
Platan öll er æði en þetta er sennilega poppaðast af lögunum. Rosalega grípandi, ég heyrði það einu sinni og var húkkt. Brilljant ... eða snild eins og Tommi myndi segja.
Ný keppni
Just want you to know
Looking at your picture from when we first met
You gave me a smile that I could never forget
And nothing I could do could protect me from you that night
Wrapped around your finger, always on my mind
The days would blend 'cause we stayed up all night
Yeah, you and I were everything, everything to me
I just want you to know that I've been fighting to let you go
Some days I make it through and then there's nights that never end
I wish that I could believe that there's a day you'll come back to me
But still I have to say I would do it all again
Just want you to know
All the doors are closing I'm tryin' to move ahead
And deep inside I wish it's me instead
My dreams are empty from the day, the day you slipped away
I just want you to know that I've been fighting to let you go
Some days I make it through and then there's nights that never end
I wish that I could believe that there's a day you'll come back to me
But still I have to say I would do it all again
Just want you to know
That since I lost you, I lost myself
No I can't fake it, there's no one else
I just want you to know
That I've been fighting to let you go
Some days I make it through and then there's nights that never end
I wish that I could believe that there's a day you'll come back to me
But still I have to say I would do it all again
Just want you to know
That I've been fighting to let you go
Some days I make it through and then there's nights that never end
I wish that I could believe that there's a day you'll come back to me
But still I have to say I would do it all again
Just want you to know
Postularnir
Fallegu drengirnir mínir eru flognir úr hreiðrinu á vit nýrra ævintýra. Það er alltaf erfitt fyrir móður að sjá á eftir afkvæmum sínum út í hinn stóra og kalda heim en einhver sagði að ef þú elskar eitthvað gefðu því frelsi.
Ég grét í hjartanu og átti erfitt með þetta svo ég hringdi í góða vinkonu mína til að sækja til hennar styrk. Hún gerði sér lítið fyrir og bauðst til að fylgja mér í þessa hinstu ferð með drengina. Það var ómetanlegur stuðningur.
Mikið var gott að sjá hvað þeir undu sér vel á nýja staðnum, þeir höfðu styrk hvor af öðrum á ókunnum slóðum innan um aðra stráka sem þeir þekktu ekki. Ef þeir eru eitthvað líkið mömmu sinni verða þeir fljótir að kynnast nýju sambýlismönnunum og eignast vini. Ég trúi því og það veitir mér styrk á þessum erfiðu tímum.
Þýðönd - þýðendur
Hugh Laurie sem Prince George í Blackadder 3rd
Afmælisbarn dagsins er ótrúlega hæfileikaríkur maður. Hann spilar á píanó og gítar, syngur og dansar. Fyrir utan allt þetta getur hann leikið. Þá gildir einu hvort um er að ræða gamanleik eða drama, hann er alltaf jafn brilljant. Í þessu stutta myndsskeiði sem er í boði YouTube leikur afmælisbarn dagsins George. Það er Rowan Atkinson sem leikur Blackadder. Kudos til þeirra beggja. Ó, já, afmælisbarn dagsins er að sjálfsöguðu Hugh Laurie, sem tók upp á því á gamals aldri að leika bitran, hæðinn, bandarískan lækni.
Never gone
How can you just leave me standing?
Það er alltaf svo fullnægjandi að finna svona gullmola. Góður dansari, Prince. Svo góður dansari.
Game TíVí
Var að horfa á síðasta þáttinn í seríu þrjú af Game TíVí á Skjá einum. Rosalega skemmtilegir þættir. Vel skrifað handrit og aðalleikararnir svo sniðugir og heillandi. Mér til mikillar hrellingar eru þeir farnir í sumarfrí. Koma ekki aftur fyrr en í haust. Getur ekki einhver komið mér á deit með öðrum hvorum þeirra? Mér er alveg sama hvorum.
~~~
Er að lesa bók(já, það er í frásögur færandi). Kolbrún vinkona mín lánaði mér hana þegar ég veiktist fyrir einu og hálfu ára. Ég las hana ekki þá. Mér finnst ekki úr vegi að nota tækifærið eftir veikindin núna að lesa hana. Ég er mjög þakklát fyrir að hafa byrjað á bókinni og ekki skilað henni ólesinni. Hún er æðisleg.
The food of love eftir Anthony Capella. Er skrifuð á ensku. Gerist í Róm. Er um mat. Ítalskan mat. Svo það eru ítölsk orð innanum. Ummmm, góð fyrir bragðlaukana. Oh, verri fyrir Ítalíu-nostalgíuna. Ah, góð fyrir málfræði-fanatíkerinn í mér (hjálp - finn ekki gott íslenskt orð fyrir fanatic). Ofsalega mikið af aukasetningum, aukasetningum í aukasetningunum og rómanskri málýsku. Ahhhh.
"And life was nothing but an awful song"
Hönkið hennar Halldóru*
Eða er hönk karlkyns orð? Á ég að segja hönkinn?
Alla vega, þá hafa Halldóra og "hann" verið í valdabaráttu í næstum tvö ár núna. Hún er að temj'ann, ala hann upp, og það gengur ekki betur en sæmilega hjá henni því hann er þrjóskur sem Naut og frekar erfiður í taumi, þungstígur og alvarlegur karakter sem stekkur varla bros þegar mikið er að gera. Hann er samt ekki algerlega húmorslaus, sem betur fer.
*Halldóra er gesta-hönkari þessa vikuna.





